نوشتن عنوان و توضیحات متا

عنوان و توضیحات تنها بخشی از صفحه شما هستند که بیشتر مردم اصلاً می‌بینند. همان چیزی‌اند که در نتایج جستجو ظاهر می‌شود و تعیین می‌کنند کسی کلیک می‌کند یا نه. همچنین دو چیزی هستند که تازه‌کارها بیشترین اشتباه واقعی را درباره‌شان می‌کنند، چون بخش زیادی از توصیه‌های پرتکرار درباره آن‌ها همان چیزی نیست که گوگل واقعاً می‌گوید.

این دو چیز چه هستند

وقتی صفحه شما در گوگل ظاهر می‌شود، آن نتیجه یک خط آبیِ قابل‌کلیک دارد و چند خط متن خاکستری زیرش. گوگل اولی را title link و دومی را snippet می‌نامد.

شما با دو تکه HTML روی آن‌ها اثر می‌گذارید که در <head> صفحه قرار دارند و هرگز روی خودِ صفحه دیده نمی‌شوند:

• عنصر <title>: منبع اصلی برای title link، و همان چیزی که در زبانه مرورگر هم نشان داده می‌شود.
• تگ <meta name="description">: خلاصه‌ای که گوگل ممکن است برای snippet استفاده کند.

به کلمه «ممکن است» دقت کنید. همین بخش است که افراد را غافلگیر می‌کند.

گوگل هر دو را بازنویسی می‌کند، و این عادی است

گوگل همیشه از آنچه شما نوشته‌اید استفاده نمی‌کند. title link را از چند منبع می‌سازد (<title> شما، تیتر اصلی صفحه، متن‌های دیگر صفحه، حتی کلماتی که سایت‌های دیگر هنگام لینک‌دادن به شما به‌کار می‌برند) و هرکدام را که به‌نظرش صفحه را برای آن جستجوی مشخص بهتر توصیف می‌کند برمی‌دارد.

snippetها حتی بیشتر بازنویسی می‌شوند، و دلیل خوبی هم دارد: snippet برای هر جستجو ساخته می‌شود. یک صفحه که برای دو عبارت متفاوت نشان داده شود می‌تواند دو snippet متفاوت بگیرد که هرکدام همان بخشی را برمی‌دارند که با پرسش می‌خواند. توضیحات شما یکی از ورودی‌هاست، نه متن نهایی.

این یک نتیجه عملی دارد که ارزش دارد درونی شود. توضیحات شما عامل رتبه نیست. گوگل سال‌هاست این را صریح گفته است. ارزش خودش را با ارزشمندکردن کلیک روی آن نتیجه به‌دست می‌آورد، و تمام کارش همین است.

دو چیز دیگر هم که به‌عنوان قانون گفته می‌شوند موضع گوگل نیستند. گوگل برای هیچ‌کدام از این دو تگ محدودیت کاراکتر منتشر نکرده است: «۱۵۵ کاراکتر» آشنا جایی است که نتیجه‌ها معمولاً روی یک نمایشگر مشخص از نظر بصری بریده می‌شوند، نه قانونی که کسی اعمال کند. و هیچ الزامی وجود ندارد که عبارت جستجوی شما در توضیحات بیاید. اگر می‌خواهید خودِ فهرست‌شدن چیزی بیشتر از این دو خط داشته باشد (امتیاز، قیمت، مسیرنما)، کارِ داده‌ی ساختاریافته است، نه توضیحات بلندتر.

چه کاری انجام دهید

• به هر صفحه عنوان و توضیحات یکتا بدهید. تکراری‌بودن در سراسر یک سایت رایج‌ترین مشکل واقعی است و آسان‌ترین برای درست‌کردن.
• عنوان را برای کسی بنویسید که هرگز سایت شما را ندیده. «ساعت کاری» در فهرستی از ده نتیجه بی‌معناست؛ «ساعت کاری | نانوایی سپیده، تهران» نه.
• کلمات متمایزکننده را اول بیاورید. عنوان‌های بلند از انتها بریده می‌شوند، پس عنوانی که با نام برند شروع می‌شود بخش مفید را دفن می‌کند.
• کاری کنید توضیحات دقیقاً همین صفحه را توصیف کند و دلیلی برای کلیک بدهد: اینکه خواننده چه چیزی به‌دست می‌آورد.
• هرگز از سر عادت توضیحات را از جمله اول صفحه کپی نکنید. آن جمله برای نشستن زیر تیتری نوشته شده که از قبل زمینه را داده است؛ وقتی در نتیجه جستجو و بدون زمینه خوانده شود، اغلب هیچ چیزی توضیح نمی‌دهد.

اشتباه‌های رایج

شمردن کاراکتر به‌جای خواندن نتیجه. توضیحاتی که برای رسیدن به ۱۵۵ کاراکتر پر شده باشد، از توضیحات روشنِ ۹۰ کاراکتری بدتر است.

چپاندن عبارت‌های جستجو. «نان، نان تازه، نان نانوایی، خرید نان» دقیقاً همان نوع متنی است که سیاست‌های اسپم گوگل توصیفش می‌کنند، و برای انسانی که تصمیم می‌گیرد کلیک کند یا نه، غیرقابل‌اعتماد خوانده می‌شود.

این تصور که بازنویسی عنوان یعنی چیزی خراب است. معمولاً یعنی گوگل عبارتی پیدا کرده که با آن جستجو بهتر جور است. اگر مدام اتفاق می‌افتد، آن را بازخوردی بدانید مبنی بر اینکه عنوانتان مبهم یا تکراری است.

منابع: اثرگذاری بر title link و کنترل snippet در نتایج جستجو.