طرح‌های لینک‌سازی که باید از آن‌ها پرهیز کرد

تقریباً هر کسی که اولین وب‌سایتش را می‌سازد بالاخره این پیشنهاد را می‌گیرد: صدها بک‌لینک، سریع، با پول خیلی کم. این صفحه درباره این است که چرا آن پیشنهاد وجود دارد، قوانین گوگل واقعاً چه می‌گویند، و چطور همان چیز را وقتی لباس محترمانه پوشیده تشخیص بدهید.

چه چیزی طرح لینک‌سازی حساب می‌شود

سیاست‌های اسپم گوگل طرح لینک‌سازی (link scheme) را هر تلاشی برای دستکاری رتبه از راه ساختن لینک‌هایی تعریف می‌کنند که آزادانه داده نشده‌اند. ملاک، تکنیک نیست؛ ملاک این است که آیا انسانی بر پایه شایستگی تصمیم گرفته به شما لینک بدهد یا نه.

این سیاست‌ها روش‌های مشخصی را نام می‌برند. موارد آشکار:

• خرید یا فروش لینک که اعتبار رتبه منتقل می‌کند، از جمله پرداخت با محصول یا خدمات رایگان به‌جای پول.
• تبادل بیش‌ازحد لینک: «به من لینک بده تا به تو لینک بدهم» به‌صورت نظام‌مند.
• لینک‌سازی خودکار: نرم‌افزارهایی که در انجمن‌ها، نظرات و دایرکتوری‌ها لینک می‌سازند.
• ثبت در دایرکتوری‌ها و بوکمارک‌های بی‌کیفیت که فقط برای میزبانی لینک وجود دارند.
• لینک‌های پنهان، یا لینک در متنی که کسی نمی‌تواند ببیند.

و مواردی که آدم‌های صادق را گرفتار می‌کنند، چون شبیه بازاریابی عادی به‌نظر می‌رسند:

• مهمان‌نویسی در مقیاس بزرگ که مقاله فقط برای حمل یک لینک پر از کلمه کلیدی وجود دارد.
• محتوای پولی یا حمایت‌شده که لینک‌هایش علامت‌گذاری نشده‌اند.
• ابزارک‌ها و قالب‌ها که در هر سایتی که از آن‌ها استفاده می‌کند لینکی به شما جاسازی می‌کنند.
• اطلاعیه‌های مطبوعاتی که انبوه پخش می‌شوند با متن لنگر بهینه‌شده.

چرا حتی وقتی جواب می‌دهد معامله بدی است

ارزش دارد اقتصادش را بفهمید، چون «همه این کار را می‌کنند» استدلال همیشگی به نفعش است.

سامانه‌های گوگل دقیقاً برای یافتن همین الگوها ساخته شده‌اند، و نتیجه رایج جریمه‌ای دراماتیک نیست بلکه سکوت است: لینک‌ها شناسایی می‌شوند و صرفاً به حساب نمی‌آیند. شما بابت هیچ پول داده‌اید. این حالت خوب ماجراست.

حالت بد اقدام دستی (manual action) است: بازبینِ انسانی در گوگل سایت شما را علامت می‌زند، که در Search Console نمایش داده می‌شود و می‌تواند شما را از نتایج حذف کند. بازگشت یعنی پیداکردن و حذف آن لینک‌ها، disavow کردن آنچه نمی‌توانید حذف کنید، و فرستادن درخواست بازبینی مجدد. خیلی بیشتر از مدتی طول می‌کشد که رتبه برای ازدست‌رفتن لازم داشت، و هیچ راه اعتراضی برای تسریعش نیست.

هزینه سومی هم هست که فراموش می‌شود: آن لینک‌ها مال شما نیستند. فروشنده می‌تواند همان روزی که پرداخت را قطع کنید حذفشان کند، پس هر رتبه‌ای که اجاره کرده بودید با آن‌ها ناپدید می‌شود.

به‌جایش چه کنید

• لینک‌های تجاری را صادقانه علامت بزنید. برای هر چیز پولی از rel="sponsored" و برای محتوای کاربرساخته مثل نظرات از rel="ugc" استفاده کنید. علامت‌زدن درست یک لینک پولی کاملاً مجاز است؛ پنهان‌کردنش آن چیزی است که قانون را می‌شکند.
• درباره هر فرصت لینکی یک پرسش بپرسید: اگر گوگل وجود نداشت، این آدم به من لینک می‌داد؟ اگر نه، طرح لینک‌سازی است، هر نامی که رویش بگذارند.
• Search Console را برای اقدام‌های دستی بررسی کنید. گزارش مشخصی است، و برای اکثریت قاطع سایت‌ها خالی است.
• لینک‌های اسپمی که به شما اشاره می‌کنند را به حال خود بگذارید. گوگل عموماً نادیده‌شان می‌گیرد و می‌گوید بیشتر سایت‌ها هرگز به ابزار disavow نیاز پیدا نمی‌کنند.
• مهمان‌نوشته را جایی بنویسید که خواننده‌هایش را می‌خواهید، نه جایی که لینکش را می‌خواهید.

اشتباه‌های رایج

این فرض که لینک‌های یک آژانس امن‌اند چون به آژانس پول داده‌اید. مسئولیت روی سایت شماست. «شرکت سئوی ما این کار را کرد» دفاع محسوب نمی‌شود، و راه بسیار رایجی است که سایت‌ها از آن جریمه می‌گیرند.

خواندن «nofollow» به‌عنوان توهین. لینک nofollow از نشریه‌ای که مردم واقعاً می‌خوانند همچنان بازدیدکننده واقعی می‌فرستد، و اصلاً هدف همین بود.

disavow کردن با دست باز. ابزار disavow راهی برای شلیک به پای خودتان است: اگر اشتباهی لینک‌های خوب را disavow کنید، سیگنال‌هایی را که به شما کمک می‌کردند حذف کرده‌اید. توصیه خودِ گوگل این است که بیشتر سایت‌ها نباید از آن استفاده کنند.

منابع: سیاست‌های اسپم گوگل و اصول جستجوی گوگل.